W Hiszpanii przechowywane są cenne relikwie związane z Wielkim Tygodnie
Hiszpania należy do krajów o największej liczbie relikwii związanych w Wielkim Tygodniem – przypomniał w czwartek dziennik „ABC”. W wielu miejscowościach na terenie całego kraju przechowywane są największe skarby chrześcijaństwa.
Najwięcej relikwii chrześcijańskich – ponad 7400 - znajduje się w klasztorze San Lorenzo de Escorial koło Madrytu, ale te czczone w Wielkim Tygodniu przechowywane są głównie w świątyniach w Walencji, Oviedo i w Saragossie.
W gotyckiej katedrze w Walencji wystawiony jest kielich, z którego zgodnie z tradycją pił Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy. Kielich wykonany jest z agatu, z późniejszymi złotymi uchwytami i zdobieniami. Datowany na I wiek, prawdopodobnie powstał na ziemiach dzisiejszego Izraela. Do Walencji miał trafić w III w. za pośrednictwem św. Wawrzyńca. Przez wieki był strzeżony przez mnichów w różnych klasztorach, podczas inwazji muzułmańskiej ukrywany w Pirenejach, aż w 1436 r. król Alfons V Aragoński podarował go katedrze w Walencji. Kielich był używany przez papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI.
W katedrze Santa Maria de Asuncion w Corii koło Caceres (Estremadura) w zachodniej Hiszpanii przechowywany jest obrus z białego lnu z niebieskimi paskami, którym miał być nakryty stół podczas Ostatniej Wieczerzy. Nie ma dowodów na potwierdzenie lub obalenie autentyczności, ale badania wykazały, że mógł być utkany w tym samym czasie, co Całun Turyński.
W katedrze San Salvador w Oviedo (Asturia) znajduje się jedna z najcenniejszych relikwii - lniana chusta (sudarion) z I wieku ze śladami krwi i przypalona świecami. Według tradycji, otarto nią twarz Jezusa zaraz po jego śmierci i zdjęciu z krzyża. Kiedy ciało zostało owinięte w całun i złożone w grobie, chustę położono na jego twarzy.
Chusta była przedmiotem wieloletnich badań naukowych, a ich wyniki wykazały związek z twarzą człowieka z Całunu Turyńskiego. Sudarion znalazł się w Hiszpanii dzięki chrześcijanom, którzy uciekali z Jerozolimy po wkroczeniu wojsk arabskich w 640 r.
We franciszkańskim klasztorze Santo Toribio w Liebana w Kantabrii znajduje się największy fragment Krzyża Świętego. Według badań metodą węgla C14, część krzyża pochodzi z czasów Jezusa i jest zrobiona z drewna cyprysowego powszechnego w Palestynie.
W bazylice San Lorenzo de El Escorial weneruje się ponad 7 400 relikwii chrześcijańskich, wraz z dokumentami i świadectwami ich pochodzenia. Przechowywane są tam jedenaście cierni z korony cierniowej Jezusa oraz fragment sznura, którym był związany. W relikwiarzach świątyni przechowywana jest także część gąbki, którą nasączoną octem, na gałązce hyzopu podano Jezusowi na krzyżu do picia – jak głoszą przekazy.
Z Saragossy Grażyna Opińska (PAP)
