Wystawa prac Tadeusza Kantora i Marii Jaremy oficjalnym wydarzeniem towarzyszącym Biennale w Wenecji
Od 9 maja do 22 listopada historyczne wnętrza Procuratie Vecchie na Placu Świętego Marka, w samym sercu Wenecji, staną się tłem dla dzieł Tadeusza Kantora i Marii Jaremy, na wystawie zatytułowanej „Tadeusz Kantor (1915–1990). Emballage, Cricotage and Madame Jarema”. Wystawa poświęcona relacji i twórczości tych czołowych przedstawicieli światowej awangardy powojennej – będzie jednym z 31 oficjalnych wydarzeń towarzyszących 61. Biennale Sztuki.
Ekspozycja będzie piątą prezentacją polskiej sztuki organizowaną przez Fundację Rodziny Staraków w Wenecji oraz kolejną po prezentacjach twórczości Ryszarda Winiarskiego, Ewy Kuryluk i Andrzeja Wróblewskiego, która otrzymała tytuł oficjalnego wydarzenia towarzyszącego Biennale Arte.
Biennale w Wenecji z polskim akcentem
W zabytkowych wnętrzach Procuratie Vecchie przedstawione zostaną najważniejsze wątki malarskiej twórczości Tadeusza Kantora, uzupełnione o oryginalne rekwizyty i obiekty z jego spektakli, w tym wybór kompozycji informel (ekspresyjne, niegeometryczne obrazy) z przełomu lat 50. i 60., ambalaże (opakowywał przedmioty codziennego użytku) z lat 1964-1978 oraz ostatnie malarskie cykle „Dalej już nic” (1987–1990) oraz „Cholernie spadam” (1988–1990). Ważnym punktem wystawy będzie film „Uwaga, malarstwo”, zrealizowany przez Antoniego Nurzyńskiego i Mieczysława Waśkowskiego według koncepcji Kantora. Film prezentowany był po raz pierwszy podczas Biennale Sztuki w Wenecji w 1958 r. Otrzymał wtedy wyróżnienie na I Międzynarodowym Konkursie Filmów o Sztuce w Wenecji, jako jedyne dzieło artystyczne, nieposiadające charakteru dydaktycznego. Zaś w kolejnej edycji Biennale, w 1960 r., twórczość Kantora została zaprezentowana w Polskim Pawilonie.
Goście wystawy zapoznają się również z dziełami Marii Jaremy. To ona, współtwórczyni przedwojennego, awangardowego teatru Cricot i współzałożycielka Cricot 2, była jedną z kluczowych postaci dla Kantora. Jarema, wybitna malarka i rzeźbiarka, nagrodzona w 1958 roku na Biennale w Wenecji, pozostawała jedyną osobą, której zdaniu Kantor w pełni ufał. Ich relacja – fascynacja i intelektualne partnerstwo – stała się fundamentem formowania się Cricotu 2. Na wystawie zostaną zaprezentowane monotypie ze Starak Collection oraz projekty kostiumów jej autorstwa do wczesnych spektakli Kantora: „Mątwa” (1956) oraz „Cyrk” (1957).
Partnerem merytorycznym wystawy jest Cricoteka - Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora. Na wystawie zostaną zaprezentowane dzieła Tadeusza Kantora z Starak Collection, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz ze zbiorów Cricoteki oraz prace Marii Jaremy ze Starak Collection. (PAP Life)
mdn/ag/ ppa/
