Sukienka-łabędź i garnitur założony tył na przód, czyli najbardziej kontrowersyjne oscarowe kreacje
Przed nami 98. gala wręczenia nagród Akademii Filmowej. W Dolby Theatre jak zawsze pojawi się plejada hollywoodzkich gwiazd, które zaprezentują się w kreacjach od topowych projektantów. Na przestrzeni lat oscarowy czerwony dywan wielokrotnie zamieniał się nie tylko w rewię mody, ale i arenę artystycznego manifestu, a niekiedy – pole minowe dla tych, którym zabrakło modowego wyczucia.
W nocy z 15 na 16 marca poznamy tegorocznych zdobywców najważniejszych nagród w branży filmowej. Ceremonia wręczenia Oscarów jak zawsze dostarczy emocji nie tylko kinomanom, ale i wielbicielom mody. Na oscarowym dywanie z pewnością zaroi się od zjawiskowych kreacji od najbardziej uznanych designerów, które zasilą publikowane przez kolorowe magazyny rankingi najlepszych stylizacji wieczoru. Poprzednie edycje Oscarów dowiodły, że nie wszyscy zaproszeni goście przestrzegają zasad wieczorowego dress code’u – niektórzy wykorzystują tę okazję, by szokować strojem lub zwrócić uwagę na ważny problem.
Prześwitujący kostium Barbry Streisand
Gdy w 1969 roku Barbra Streisand odbierała statuetkę dla najlepszej aktorki za występ w filmie „Zabawna dziewczyna”, jej kreacja wywołała niemałe poruszenie. 26-letnia wówczas gwiazda wybrała na tę okoliczność cekinowy kostium projektu Arnolda Scaasiego, z rozkloszowanymi nogawkami i smokingowymi mankietami. Strój, który okazał się niemal całkowicie prześwitujący, zdecydowanie wyprzedzał swoje czasy – Streisand zaprezentowała się w nim na długo, zanim tzw. naked dressing wdarł się do modowego mainstreamu. Nie był to jednak celowy zabieg mający na celu sprowokowanie kontrowersji. „Nie miałam pojęcia, że kiedy światło padnie na ten strój, stanie się on zupełnie przezroczysty. Obiecałam sobie: zdobędę w swoim życiu dwa Oscary i następnym razem będę bardziej konserwatywna” – zdradziła aktorka w udzielonym później wywiadzie. Ten moment jeszcze nie nadszedł.
Cher i teatralna kreacja z 1986 roku
Niespełna dwie dekady później podobny efekt osiągnęła Cher, która na oscarowej gali w 1986 roku pojawiła się w teatralnej kreacji autorstwa swojego wieloletniego współpracownika Boba Mackiego. Słynąca z wyrazistego stylu artystka miała na sobie wówczas czarną cekinową suknię odsłaniającą brzuch, uzupełnioną efektownym, pierzastym nakryciem głowy. O stylizacji przywodzącej na myśl kostiumy tancerek z Las Vegas dyskutowano latami. Podobno gwiazda założyła ten strój, by zamanifestować sprzeciw wobec Akademii, która nie nominowała jej za rolę w filmie „Maska”. „Wiedziałam, że niektórzy członkowie Akademii nie uważają mnie za poważną aktorkę. Zawsze było mi trochę smutno, że wręczyłam Donowi Ameche nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego w tym stroju. Wyglądało na to, że był trochę zdenerwowany” – zdradziła piosenkarka w wywiadzie dla brytyjskiego „Vogue’a”.
Modowe wpadki lat 90.
Lata 90. dostarczyły kilku przykładów oscarowych kreacji, które balansowały na granicy kiczu. Dość wspomnieć jaskrawy, zielono-fioletowy wzorzysty kombinezon, w którym w 1993 roku na ceremonii pojawiła się Whoopi Goldberg. Strój, który dopełniały pasujące czółenka i zamaszysta peleryna, spotkał się z mało przychylnymi opiniami i wciąż trafia na listy najgorszych stylizacji w dziejach Oscarów.
Kontrowersyjną kreację wybrała też dwa lata później australijska kostiumografka Lizzy Gardiner, która tej nocy zdobyła cenne trofeum za kostiumy do komediowego musicalu „Priscilla, królowa pustyni”. Sama zaprezentowała się w osobliwej sukni uszytej z 254 kart American Express Gold, połączonych drutem. „Zdenerwowałam wtedy sporo osób. Myślę, że wiele kobiet poczuło się przyćmionych lub wkurzonych, że nie traktowałam tego tak poważnie, jak powinnam” – wspominała później Gardiner.
Awangardowy garnitur Celine Dion
U progu nowego stulecia jedną z najszerzej dyskutowanych stylizacji, jakie pojawiły się na ceremonii wręczenia Oscarów, była niewątpliwie ta, w której po czerwonym dywanie paradowała Celine Dion. W 1999 roku wykonawczyni hitu „My Heart Will Go On” postanowiła odtworzyć nieoczywisty look z pokazu marki Dior. Nie dość, że piosenkarka na przekór obowiązującym wówczas regułom wybrała garnitur zamiast sukni, to jeszcze założyła go – tak jak modelka na wybiegu – tył na przód, a całość uzupełniła okularami przeciwsłonecznymi i kapeluszem ze skośnym rondem. Projekt Johna Galliano stanowił poważne odstępstwo od standardów epoki. „Wtedy kobiety na Oscarach nosiły tylko sukienki. Byłam jedyną kobietą w spodniach. Gdybym taki strój wybrała dzisiaj, to by się sprawdziło. W tamtych czasach to była prawdziwa awangarda” – zaznaczyła artystka w jednym z wywiadów.
Łabędzia sukienka Björk
Prawdziwy szok odbiorcy przeżyli jednak dopiero w 2001 roku, gdy ceremonię rozdania Oscarów swoją obecnością uświetniła Björk, gwiazda filmu „Tańcząc w ciemnościach”, która była wówczas nominowana do statuetki za najlepszą piosenkę ze ścieżki dźwiękowej tej produkcji. Islandzka wokalistka zdecydowała się wówczas na swego rodzaju artystyczny manifest – pozowała fotoreporterom w tiulowej białej sukience projektu Marjana Pejoskiego, z głową łabędzia oplatającą jej szyję. Mało tego, artystka przyniosła ze sobą sześć strusich jaj, które rozrzucała po czerwonym dywanie. „Ochroniarze innych gości ciągle je podnosili i mówili z silnym amerykańskim akcentem: »Przepraszam panią, upuściła to pani«” – zdradziła później Björk w rozmowie z "GQ". W innym wywiadzie tłumaczyła, że swoją stylizacją chciała złożyć hołd musicalom Busby’ego Berkeleya oraz pływaczce i aktorce Esther Williams.
Billy Porter i manifest w sukni balowej
Niemałe zamieszanie wywołał po latach na oscarowej gali Billy Porter, który w 2019 roku zamiast w idealnie skrojonym garniturze czy smokingu zaprezentował się w efektownej balowej sukni autorstwa Christiana Siriano. Za kreacją gwiazdora serialu „Pose” stał ważny przekaz. „Chcę, żeby ludzie uświadomili sobie, że nie muszą rozumieć autentyczności innych ani nawet się z nią zgadzać, ale wszyscy musimy się nawzajem szanować. Wielu poczuje się naprawdę nieswojo z moim czarnym tyłkiem w sukni balowej – ale to nie jest niczyja sprawa, tylko moja” – podkreślił w rozmowie z magazynem „Vogue”. (PAP Life)
Autorka: Iwona Oszmaniec
iwo/ag/ep/
